مشق خبر : (یادداشت اثر: مریم قادری انتشار یافته به تاریخ ۲۹ تیر۱۴۰۱) زنان ایرانی چهره خود را در پشت نقاب سنگینی از آرایش وعمل زیبایی مخفی می کنند و متاسفانه خرید کتاب در مقابل خرید و فروش لوازم آرایش بسیار کم و ناچیز است براستی چه علت و عاملی می تواند زنان توانمند و موفق و نمونه ایرانی را به مرحله برساند که تمام دغدغه و نگرانی هایش آرایش و با مد روز بودن است حال هیچ فرقی نمی کند که چه چیزی مد شده است و یا چه رنگی آیا با ظاهرش همخوانی دارد یا نه . در آسیب شناسی این معضل اجتماعی می توان به نقش ماهواره و سریال های بی محتوای بیگانه که ریشه و بنیان خانواده و زن ایرانی را نشانه گرفته است اشاره نمود . در این سریال های بی محتوا دغدغه پیام زنان بازیگر آن هزینه کردن و مطابق با مد روز بودن ، خوش گذرانی وخیانت است و ترویج این فرهنگ مسخ شده و بی محتوا در جای جای این فیلمها و سریالها مشاهده می گردد و آنقدر مسائل را آرام آرام به خورد زن ایرانی میدهند که وقتی برای فکر کردن ، مطالعه و تربیت فرزندان برای او نمی ماند. براستی به کجا چنین شتابان
چقدر خوب است از بانو مریم میرزا خانی نمونه موفق یک مادر، یک زن و یک ایرانی اصولی نام برده شود. زنی که موجب فخر و مباهات جامعه ایرانی وزن مسلمان است .
در ادامه لازم به ذکر است در بسیاری ازکشورهای اروپایی و آمریکایی بانوان بالای ۵۰ سال صرفا برای رفع عیوب سالمندی آرایش میکنند ومعمولا دختران و زنان جوان از لوازم آرایش استفاده نمی کنند . اگر استفاده هم میکنند بسیار ساده و کم رنگ اینکار را انجاممی دهند زیرا معتقدند طراوت و جوانی نیاز به استفاده از لوازم آرایش نیست . متاسفانه در کشور ما این روند کاملا برعکس می باشد و نه تنها از آرایش غلیظ استفاده میکنند بلکه از انواع و اقسام اسباب ارایشی و زینتی ، موهای مصنوعی ، ناخن مصنوعی ، مژه مصنوعی ، نگین و فلزات در دندان و چهره نیز دیده می شود . حال تعداد کثیر عمل های زیبایی بینی و گونه و … بماند. البته ناگفته نماند بسیاری از زنان آرایش کردن یا نکردن را حق مسلم هر زنی می دانند که با توسل بر آن به دنبال تغییر نقش آفرینی و خلاقیت بوده و بدن راعرصه ای خصوصی ومیدان اعمال قدرت فردی زنان می دانند چه بسا معتقدند نپذیرفتن توانمندی های زنان در جامعه و توجه نکردن به شکوفایی استعداد آنان برای اعمال قدرت در عرصه اجتماعی است و آرایش کردن را ابزاری برای این امر می دانند.
حال بد نیست نگاهی گذرا بر آمار و ارقام خرید و فروش لوازم آرایشی بیندازیم . در سال های قبل ایران رتبه هفتم در جهان در خرید و استفاده از لوازم آرایش را کسب کرده بود . طبق اظهارات مقام های ایرانی سالانه ۸۰۰ میلیون دلار لوازم آرایش قاچاق وارد کشور می شود بر اساس تحقیقی که موسسه تحقیقاتی tMBA انجام داده است حدود ۱۴ میلیون دختر و زن بین ۱۵ تا ۴۵ سال ساکن شهرهای بزرگ ایران به طور متوسط ماهانه هفت ونیم میلیون یورو برای خرید لوازم آرایش هزینه می کنند و این در حالی است که متوسط حقوق بین ۴۹۰ تا ۵۷۰ یورو می باشد . براساس تحقیقات موسسه MPt
۲۶۹ عارضه در کمین کسانی است که از مواد آرایشی تقلبی استفاده می کنند . کارشناسان پزشکی معتقدند ترکیبات سرب و آرسنیک که در داخل مواد آرایشی است خطراتی برای مصرف کننده ایجاد می کند
یک روان شناس اجتماعی در زمینه چرایی مصرف بالای لوازم آرایش در ایران می گوید آرایش یکنماد برای مصرف کننده و ببینده است . چرا که اساسا صورت تابلو مشخص است که بیانگر سن طبقه اجتماعی و سلامت افراد است اغلب زنان با ظاهر خود وارد یک تعامل اجتماعی می شوند . این روان شناس معتقد است در رابطه با افرادی که با آرایش زیادعلاقمندند می گوید: معمولا کسانی که دارای شخصیت نمایشی و یا از خود شیفتگی رنج می برند و یا دارای وسواس مصرف هستند با افراط در این زمینه خود را اغنا می کنند افراد خود شیفته برای دیده شدن تلاش بیشتری می کنند و این مساله نقابی است برای خوب نشان دادن . احسان کاظمی معتقد است تاکید بیش از حد جامعه برای زیبایی در کشور ما صدا سیما به جای فرهنگ سازی ، فرهنگ سوزی می کند و با تمام تاکیداتی که جامعه مبنی بر حجاب و استفاده از پوشش مناسب می کند عملا خود اصرار بسیاری بر زیبابودن مجریان و بازیگرانش دارد در این حال که جوانان با آهرم های فرهنگی جامعه همچون مسجد ، دانشگاه و تمام آموزه های مثبت فرهنگی بد بین می شوند.
حال که ایران گوی سبقت استفاده از لوازم آرایش را از همه کشورها ربوده است وآرایش زنان تبدیل به دهن کجی با آرمان های امام و شهدا شده است ، شایسته است مسولین فرهنگی اقدامی آجل انجام دهند زیرا معضل بد حجابی و آرایش های عجیب و غریب تیشه برریشه نهاد خانواد زده و زنان ما که پرور ش دهندگان نسل های بعد برای اداره اینمرز و بوم می باشند باید قدری به خود آیند و در آموزش و تعلیم و ترویج فرهنگ مطالعه و کتاب خوانی خود الگوی فرزندانشان باشند.
صورت هایی که واقعی نیستند
